Picture of kostas katsanhs
Απάντηση: Η «Στρατηγική της Λισαβόνας» στις Βρυξέλλες
by kostas katsanhs - , 27 2007, 04:04
 

Αγαπητέ συνάδελφε,

Η όλη στρατηγική της Λισσαβόνας δεν περιορίσθηκε ούτε μόνο στα εργασιακά, αλλά ούτε και στην εκπαίδευση.

Η όλη αυτή τροπολογία του τρόπου του σχεδιασμού της οικονομίας μας σε υπερεθνικό επίπεδο(Ε.Ε.) έχει ένα και μόνο σκοπό, την εμπορευματικοποίηση οτιδήποτε παράγεται προς όφελος του κεφαλαίου το οποίο χρηματοδοτεί ή/και μετέχει στους υποτιθέμενους ¨ηγέτες¨ που αναφέρεις.

Αυτό που θα πρέπει να δούμε λίγο πιο προσεκτικά είναι αν όντως δεν έγινε καμία διεργασία στην παιδεία αλλά και γενικότερα στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο, που ουσιαστικά σε αυτό αναφέρεται και η Λισσαβόνα.

· Βλέπουμε λοιπόν να αυξάνεται ο χρόνος εργασίας μέχρι να βγούμε στην σύνταξη(65-60) και θέτουνε στόχο να ακολουθηθεί το γερμανικό μοντέλο(70-65)….[και όποιος αντέξει]

· Βλέπουμε την απελευθέρωση του ωραρίου εργασίας, των απλήρωτων υποχρεωτικών υπερωριών, της ελαστικής μορφής υποαπασχόλησης (με 2ωρα και 4ωρα) και ουσιαστικά με έντεχνο τρόπο να καταργούνε το 8ωρο.

· Βλέπουμε με τον νόμο πλαίσιο και την αναθεώρηση του άρθρου 16 να προσπαθούν να εμπορευματοποιήσουν την παιδεία, και ουσιαστικά να κουτσουρέψουν την ήδη κουτσουρεμένη και αντιεπιστημονική γνώση που τώρα μας παρέχεται.

· Βλέπουμε να τροποποιούν το σύνταγμα ώστε οι μεγαλοξενοδόχοι να μπορούν πλέον να εκμεταλλεύονται και ουσιαστικά να μολύνουν το περιβάλλον(αναθεώρηση άρθρου 24)

· Και γενικότερα βλέπουμε σε οποιαδήποτε ¨μεταρρύθμιση¨ να θίγονται ουσιαστικά τα συμφέροντα της Λαϊκής οικογένειας και τα δικαιώματα της προς όφελος της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Σε όλες τις ανάγκές που είπες , είτε αυτό λέγεται χρηματοδότηση, είτε λέγεται πραγματική επιστημονική μόρφωση, δεν θα με βρεις αντίθετο, ίσα ίσα, όμως δεν μπορείς να περιμένεις από τους και καλά ¨ηγέτες μας¨ να ξεκινήσουν την και καλά κοινωνική πολιτική τους και αυτή να έχει αποτελέσματα στην συνείδηση αλλά και στην ¨τσέπη¨ (αν θες) όλων μας.

Οποιοδήποτε κεκτημένο μετράει τώρα η εργατική τάξη τα έχει κερδίσει με το αίμα της που χύθηκε είτε σε πορείες, είτε σε διαδηλώσεις είτε σε ένοπλη αντίσταση.

Δεν τραγικοποιώ τα πράγματα, δεν υπερβάλω η παγκόσμια αλλά και ελληνική ιστορία είναι γεμάτη τέτοια παραδείγματα, από την πρωτομαγιά στο Σικάγο του 1896 μέχρι τους καπνεργάτες του ’36 στην Ελλάδα.