Picture of Διαχειριστής Πλατφόρμας
Η «Στρατηγική της Λισαβόνας» στις Βρυξέλλες
 

Η ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ WALL STREET JOURNAL
Η «Στρατηγική της Λισαβόνας» στις Βρυξέλλες
Παρασκευή, 9 Μαρτίου 2007 07:00
URL: http://www.naftemporiki.gr/news/redirstory.asp?id=1310875


ΟΙ ΗΓΕΤΕΣ της Ευρωπαϊκής Ένωσης συζητούν στις Βρυξέλλες για τους στόχους που έχουν θέσει ως προς την ανάπτυξη και την απασχόληση, τη λεγόμενη δηλαδή «Στρατηγική της Λισαβόνας». Όπως και τα προηγούμενα χρόνια, η εκπαίδευση θα μείνει εκτός ατζέντας, παρά το διακηρυγμένο στόχο για μία οικονομία βασισμένη στη γνώση.

Η ατζέντα της Λισαβόνας έχει ήδη «συρρικνωθεί», με τις κυβερνήσεις να αναμένεται να εκπληρώσουν μόνο δύο στόχους: την άνοδο των δαπανών για «έρευνα και ανάπτυξη» στο 3% του ΑΕΠ και την αύξηση του ποσοστού απασχόλησης στο 70%.

Αν και οι στόχοι αυτοί εξαρτώνται από την ποιότητα του ανθρώπινου κεφαλαίου, οι ευρωπαίοι ηγέτες υποκρίνονται ότι θα τους πετύχουν με υψηλότερες δαπάνες ή χαλάρωση της εργασιακής νομοθεσίας. Το γεγονός ότι οι μύθοι αυτοί περνούν ως σοβαρή οικονομική σκέψη εδώ και εφτά χρόνια δείχνει σε τί βαθμό έχει λοξοδρομήσει η Ευρώπη, ξεχνώντας τις πραγματικές οικονομικές και κοινωνικές προκλήσεις, που αντιμετωπίζουμε.

Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης είχε υπολογίσει ότι για να πετύχει η Ε.Ε. των 15 το στόχο του 3% για την «έρευνα και ανάπτυξη» θα χρειαζόταν επιπλέον 600.000 ερευνητές έως το 2010.

Μία κυβέρνηση που επιθυμεί μείωση της ανεργίας, δεν μπορεί να βασίζεται μόνο στη μεταρρύθμιση της αγοράς εργασίας. Η εκπαίδευση είναι ουσιαστικός παράγοντας. Δεν είναι τυχαίο ότι εργάζεται το 82,5% των Ευρωπαίων με υψηλή κατάρτιση και μόλις το 42,45% εκείνων με χαμηλή.

Πολλοί πιστεύουν ότι η Ευρώπη είναι πολύ κοντά σε αυτό που αποκαλούμε οικονομία της γνώσης, αυτό δεν επιβεβαιώνεται από τα στοιχεία. Οι εργαζόμενοι υψηλής εκπαίδευσης ξεπερνούν το 25% μόνο σε 9 χώρες της Ε.Ε.

Στη Γερμανία, για παράδειγμα, υπάρχουν 22.000 κενές θέσεις για μηχανικούς. Πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι 46% των επιχειρήσεων δεν βρίσκουν προσωπικό με ικανοποιητικά προσόντα. Την ίδια ώρα, στην Ινδία αποφοιτούν κάθε χρόνο 600.000 μηχανικοί, ενώ στην Κίνα ανοίγουν νέα Πανεπιστήμια διεθνών προδιαγραφών.

Αντί λοιπόν να εθελοτυφλούν και να επικεντρώνουν το ενδιαφέρον τους μόνο σε μεταρρυθμίσεις για πιο ευέλικτες αγορές εργασίας, οι ηγέτες των ευρωπαϊκών χωρών οφείλουν να συμπεριλάβουν στις προτεραιότητές τους την εκπαίδευση.

Ένα πρώτο βήμα θα ήταν να αφιερώσουν μία σύνοδο αποκλειστικά σε αυτό το ζήτημα. Τότε μόνο οι ευρωπαίοι πολίτες θα πιστέψουν ότι οι ηγέτες τους τουλάχιστον αντιμετωπίζουν τις ανάγκες τους με σοβαρότητα.
Picture of kostas katsanhs
Απάντηση: Η «Στρατηγική της Λισαβόνας» στις Βρυξέλλες
by kostas katsanhs - , 27 2007, 04:04
 

Αγαπητέ συνάδελφε,

Η όλη στρατηγική της Λισσαβόνας δεν περιορίσθηκε ούτε μόνο στα εργασιακά, αλλά ούτε και στην εκπαίδευση.

Η όλη αυτή τροπολογία του τρόπου του σχεδιασμού της οικονομίας μας σε υπερεθνικό επίπεδο(Ε.Ε.) έχει ένα και μόνο σκοπό, την εμπορευματικοποίηση οτιδήποτε παράγεται προς όφελος του κεφαλαίου το οποίο χρηματοδοτεί ή/και μετέχει στους υποτιθέμενους ¨ηγέτες¨ που αναφέρεις.

Αυτό που θα πρέπει να δούμε λίγο πιο προσεκτικά είναι αν όντως δεν έγινε καμία διεργασία στην παιδεία αλλά και γενικότερα στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο, που ουσιαστικά σε αυτό αναφέρεται και η Λισσαβόνα.

· Βλέπουμε λοιπόν να αυξάνεται ο χρόνος εργασίας μέχρι να βγούμε στην σύνταξη(65-60) και θέτουνε στόχο να ακολουθηθεί το γερμανικό μοντέλο(70-65)….[και όποιος αντέξει]

· Βλέπουμε την απελευθέρωση του ωραρίου εργασίας, των απλήρωτων υποχρεωτικών υπερωριών, της ελαστικής μορφής υποαπασχόλησης (με 2ωρα και 4ωρα) και ουσιαστικά με έντεχνο τρόπο να καταργούνε το 8ωρο.

· Βλέπουμε με τον νόμο πλαίσιο και την αναθεώρηση του άρθρου 16 να προσπαθούν να εμπορευματοποιήσουν την παιδεία, και ουσιαστικά να κουτσουρέψουν την ήδη κουτσουρεμένη και αντιεπιστημονική γνώση που τώρα μας παρέχεται.

· Βλέπουμε να τροποποιούν το σύνταγμα ώστε οι μεγαλοξενοδόχοι να μπορούν πλέον να εκμεταλλεύονται και ουσιαστικά να μολύνουν το περιβάλλον(αναθεώρηση άρθρου 24)

· Και γενικότερα βλέπουμε σε οποιαδήποτε ¨μεταρρύθμιση¨ να θίγονται ουσιαστικά τα συμφέροντα της Λαϊκής οικογένειας και τα δικαιώματα της προς όφελος της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Σε όλες τις ανάγκές που είπες , είτε αυτό λέγεται χρηματοδότηση, είτε λέγεται πραγματική επιστημονική μόρφωση, δεν θα με βρεις αντίθετο, ίσα ίσα, όμως δεν μπορείς να περιμένεις από τους και καλά ¨ηγέτες μας¨ να ξεκινήσουν την και καλά κοινωνική πολιτική τους και αυτή να έχει αποτελέσματα στην συνείδηση αλλά και στην ¨τσέπη¨ (αν θες) όλων μας.

Οποιοδήποτε κεκτημένο μετράει τώρα η εργατική τάξη τα έχει κερδίσει με το αίμα της που χύθηκε είτε σε πορείες, είτε σε διαδηλώσεις είτε σε ένοπλη αντίσταση.

Δεν τραγικοποιώ τα πράγματα, δεν υπερβάλω η παγκόσμια αλλά και ελληνική ιστορία είναι γεμάτη τέτοια παραδείγματα, από την πρωτομαγιά στο Σικάγο του 1896 μέχρι τους καπνεργάτες του ’36 στην Ελλάδα.